2006/Dec/12


.......รถราคราคร่ำ ท้องฟ้าเริ่มออกสีเทาหม่น
...พอใบไม้บิดกาย อย่างขี้เกียจ แผ่วเบา
...ฝนเม็ดเล็กนับไม่ถ้วน ก็ร่วงลงมา กระจายไปทั่ว
...อีกสักพักคงหนักเม็ดขึ้นเรื่อยๆ....
...ถนนเจิงนอง เกิดเป็นเงาสะท้อน....
...อีกเดี๋ยวพอแดดออก.....ฝนก็กลับขึ้นไปเป็นก่อนเมฆ...


Comment

Comment:

Tweet


คนเรียนถาปัตย์ คิดมากเพื่อใหรู้ว่า..ไม่ควรคิดมาก ซับซ้อนเพื่อให้รู้ว่าไม่ควรซับซ้อน ยึดติดเพื่อให้รู้ว่าควรปล่อยวาง..............มันเป็นเช่นนั้นเองครับ
#8 by thephuket (221.128.118.25) At 2007-01-12 11:04,
555555 อยากบอกว่า ซับซ้อนจริง ๆ ด้วย ไม่ได้ถามว่ามีไรกันป่าวซะหน่อย ถามว่า ถาปัด คิดซับซ้อนทุกคนเลย ดูซีเรียสกับทุกเรื่อง แต่ก็ดีนะ
#7 by ธัญสก At 2006-12-15 11:40,
ตอบแทนเจ้าของบล็อกฮ่ะ
เรียนห้องเดียวกัน
อยู่บ้านเดียวกัน
แต่นอนคนล่ะห้องกันฮ่ะ....อุอุอุ
#6 by เอนนิสเดลมาร์ At 2006-12-14 22:38,
โฮะ ๆ วันนี้เรากะลังอัพอีกบลอกนึงอยู่ เลยขั้เกียจลล็อคเอ้าท์

ช่างกล้า นี่หมายความว่าไงฮึ

นี่ ๆ ถามหน่อยจิ จบถาปัดเหมือนโจ๊กใช่ป่ะ คนเรียนถาปัดนี่จริงจังกับทุกเรื่องเลยนะ งึม ๆ ดูซีเรียสกันจัง
เงาสะท้อน...เหมือนจะวอนให้เห็นภาพ
ฝนนั้นอาบ...ทั่วถนนเหมือนสดใส
แท้จริงแล้ว...แค่ภาพจริงเสมือนไซ้
โปรดดูให้ลึกซึ้ง...ถึงตัวตน
ภาพที่เห็น...เป็นจริงอาจลวงหลอก
มิได้บอก...ว่าสิ่งแท้จริงคือสิ่งไหน
แต่อยากให้...อย่าเพียงมองด้านเดียวไป
ชีวีไซ้...มีหลายมุมให้ท่านมอง
ขอต่อกลอนหน่อยนะครับคุณโจ
#4 by Arus At 2006-12-14 11:50,
มีสายฝนหลงฤดู
มีแสงแดดกลางค่ำคืน
มีลมหนาวในวันร้อน
แต่เราไม่เคยต้องการรับรู้ถึงการมีอยู่ของมัน

บนถนนที่น้ำเจิ่งนอง
ผมระเหยขึ้นไป
กลายเป็นไอน้ำ
และไม่เคยพร้อมที่จะร่วงสู่ดิน

แต่ธรรมชาติยังคงทำหน้าที่ของมันอย่างเคร่งครัด
อ่อ เพื่อนโจ้กนี่เอง จะแวะมาบอกว่า เราย้ายบลอก ไปอยู่อีกที่ คลิกที่ชื่อเราจะเข้าบลอกใหม่ได้
#2 by ธัญสก At 2006-12-14 03:02,
ลึกสุดใจ....จริงๆ
#1 by เอนนิสเดลมาร์ At 2006-12-12 14:37,