2006/Dec/12


............วันฟ้าใหม่ อัสดง เหลืองอร่าม
...ฟากฟ้าคราม ต่างแต้ม สาดแสงสี
...ยินสัพเสียง ในสำเนียง ประดาดี
...ปลุกชีวี เหล่านกกา พาโผบิน
............ทุกสิ่งอย่าง ล้วนดำเนิน เช่นเคยฝัน
...เป็นอีกวัน แสนธรรมดา สรรพสิ่ง
...ยังก้าวเนื่องในเวลา อย่างคุ้นชิน
...หากเช้านี้ เหมือนผิดแผก แปลกเปลี่ยนไป
..........จึ่งสวรรค์ เบื้องฟ้า ชี้คำขาด
...ฉุดกระชาก พลากเธอ จากอกฉัน
...มิฟังเสียง เฝ้าอ้อนวอน คำโจทย์จรร
...ให้เธอยัง คงอยู่ คู่เคียงเรา
..........ฉากชีวิต ย้อนครวญ กรอกใบหู
...ให้สะท้อน พรั่งพรู ความสุขหลัง
...ครานึกถึง ในเรื่องราว คราวเธอยัง
...อารมณ์หลั่ง ท้วมท้น ล้นเปลือกตา
.........ถึงไกลจาก จนสุด ปลายมือเอื้อม
...ดาวยังเคลื่อน เดือนยังคล้อย เช่นฉันฝัน
...โลกหมุนตาม กาลเวลา เหมือนทุกวัน
...จริงแท้คือ เธอคงยัง เราหนึ่งเดียว

Comment

Comment:

Tweet


เห็นเพื่อนโศก...เราเศร้ามิต้องเอ่ย
โอ้เพื่อนเอ๋ย...แม้นานวันยังจำได้
ชีวิตอยู่...ชีวิตดับมิห่างไกล
สื่อกันได้...ด้วยจิตที่ตรึตรา
อ่านบทความ...ของเพื่อนชวนให้คิด
อันชีวิต...คนแสนสั้นเป็นหนักหนา
จึงอยากบอก...กับผู้ต่อไปนา
จงรักษา...สัมพนธ์...เอ่ยว่า"รัก" ก่อนลาไกล
#2 by Arus At 2006-12-14 12:06,
ขอลุกคับ....ขนลุก
แหมเก็บไว้ตั้งนานกว่าจะได้อ่าน...เจ๋งว่ะ
#1 by เอนนิสเดลมาร์ At 2006-12-12 14:46,