2006/Dec/12


.....ในทางเดินเรียบๆ.....บนเส้นทางง่ายๆ....
.....เพียงความเหงา..พึ่งพิงความเศร้า...เคล้าสงบอบอุ่น
.....แสงแดดอบอุ่น เช้า เย็น คอยเฝ้าถนอมเลี้ยงดู
.....เฝ้ามองชีวิต เกิด...ดับ แผ่วเบา เงียบงัน แลเรียบง่าย
.....เหมือนภาพถ่าย ขาวดำ เทาหม่น...กลับงามจับใจ
.....ท่ามกลางแสงอาทิตย์...พบเธอ...จากเธอ
.....พบคุณ.....จากคุณ...ผ่านไป เบา ง่าย
.....เช่นสายน้ำ.....พบ....จาก...มายืนตรงหน้าพร้อมกัน
.....เมื่อทางเดิน เงียบ และ แคบเล็กลงเรื่อยๆ
.....การจากลาครั้งสุดท้าย แต่ละคน มาไม่พร้อมกัน
.....แต่คงไม่แปลก ที่มัน เหมือนกัน...ทุกคน....

Comment

Comment:

Tweet


มรณัง มรณา อายุขัย
จะอำลา อาลัย อะไรหนา
อันตัวกู ของกู ก่อเกิดมา
สุดท้ายหนา ต้องคืนเขา ใช่เอาไป
อนิจจา อนิจจัง โอ้มนุษย์
บริสุทธิ์ ผุดผ่อง จะหาไหน
เมื่อยังมีกิเลสอยู่ทุกชาติไป
แล้วเมื่อไหร่จะหลุดพ้นจากเวรกรรม
จึงขอวอนทั้งผู้อยู่และผู้จาก
อย่าคิดมาก ให้จิตเฝ้าโศกสรร
จงแผ่จิต เมตตาพึงพากัน
โหสิกัน ในชาตินี้ ทุกสิ่งไป
#1 by Arus At 2006-12-15 02:37,